fbpx

Hoe geef je kinderen de nodige structuur?

Structuur kids

Laatst had ik een gesprek met een goede vriendin. Zij geeft les aan licht mentaal gehandicapten, ik geef ook les, maar niet aan kinderen of jongeren. Ik ben een beetje voorzichtig om mijn kinderen naar school te sturen. Één van de redenen daarvoor is dat je op school een duidelijk onderscheid maakt tussen leren en spelen, tussen spelen en werken, tussen leuke dingen en minder leuke dingen.

Dit is zo omdat er van alles ‘moet’ op school. Een gemiddeld kind zal als het werkelijk de keuze heeft om iets anders te doen ook iets anders gáán doen dan in de klas naar de leraar te luisteren en oefeningen maken. Wanneer ze groot worden zullen ze dus ook gemakkelijker zaken tegen hun zin, en tegen hun natuur doen, noodzakelijk kwaad noemt men dat dan.

“Maar”, zei ze dan, “het is toch goed om een zeker ritme te hebben in wat je doet: nu is er tijd om te leren, om te werken, dan is er tijd om te ontspannen. Dat is belangrijk voor kinderen.” En ik hoor ouders van jonge (hyper)actieve kinderen ook vaak zeggen dat de school structuur geeft voor hun kinderen, dat dit het gemakkelijker maakt om hun plaats te vinden. Dit is ook vaak een reden waarom men opteert voor een klassieke school ipv een vrijere school.

Dit bleef even hangen. Structuur en ritme. Voor kinderen.

Maar waar komt deze structuur dan vandaan? Welk ritme leggen we onze kinderen dan op? Stomen we hen dan niet klaar voor de ratrace waar we iedere morgen tegenop kijken?

Als je naar de natuur kijkt zie je niet anders dan ritme en structuur: seizoenen, dag en nacht, maancycli, maar ook veel dichterbij, je ademhaling, je hartslag, je hersengolven etc, tot heel subtiele vibraties in je energetische veld. Dit zijn de ritmes die ons voeden, waarmee we miljarden jaren geëvolueerd zijn tot de wezens die we nu zijn. Nog steeds vormen deze ritmes de voedende stroom waar we van afhankelijk zijn.

Lets Tune in!

{

Afdrukken

Search Offcanvas