fbpx

De narcistische psycholoog

de narcist

Dit weekend stond in de Standaard (dS11-12/01/20) een interview met een succesvol psycholoog en auteur: Martin Appelo. Wat ik bijzonder vond was dat deze psycholoog een narcistische persoonlijkheidsstoornis had, waar hij nog steeds aan leed!

De laatste tijd is er meer te doen over narcisme (Op TV, de Twaalf, in de politiek Trump). Maar waarom gaan mensen naar een psycholoog? Waarom zou jij naar een psycholoog gaan? Omdat je in de knoop ligt met jezelf, omdat je er niet uit geraakt toch? 

Op het einde van het interview vroeg  Sarah (Vankerkhove, de journaliste) of hij zichzelf heeft kunnen helpen. En? Niet dus, zijn narcistische neiging bepaalt nog steeds zijn hele leven, na acht relaties is hij nog steeds niet in staat een duurzame relatie op de bouwen, in zijn boeken vertelt hij honderd uit over ‘zijn’ stoornis. Maar hoe zou deze man dan iemand anders kunnen helpen met zulk een stoornis, om er werkelijk vanaf te geraken?

Vroeger gingen mensen naar de kerk voor een spirituele en leidraad, begeleiding in zedelijkheid en oprechtheid, een diepere verbinding met hogere krachten. Maar sinds enkele jaren is gebleken dat tenminste een deel van het kerkelijk  instituut een dekmantel was voor pedofielen. 

Toch geloven veel mensen nog steeds dat deze pedofiele priesters hen kunnen helpen om ‘dichter bij god te geraken’: “Wat hij zegt in zijn functie en wat hij doet in zijn privéleven zijn twee verschillende dingen”

Ik wil de vergelijking maken tussen de pedofiele priester en Martin Aleppo. Hoe komt het toch dat we geloven in de hulp van mensen die het goed kunnen uitleggen maar er voor de rest eigenlijk niets van bakken?

Een diploma vertelt me dat iemand goed kan studeren, een Mercedes voor de deur vertelt me dat iemand goed geld kan uitgeven.

Aan een honderdjarige vraag ik hoe hij zo oud is kunnen worden in goede gezondheid, aan een ervaren tuinier hoe hij zulke dikke wortelen en heerlijke witloof kweekt

Voor persoonlijke zaken zo als gevoelens en emoties, je energie, het ontdekken van je passie, geldt net hetzelfde. Maar hier is een meer verfijnd referentiekader wel van belang: wat zijn indicatoren voor groei, ontspanning, voor verbinding, hoe weet je dat je je passie volgt en niet verder uitblinkt in bvb je narcisme? Hoe kan je die indicatoren concreet en tastbaar maken zodat je niet meer afhankelijk bent van een expert opinion, maar zelf je keuze kan maken?

Als je het antwoordt kent op deze vragen wordt het een pak eenvoudiger om voor jezelf uit te maken wie of wat je nog meer in je oude patronen zal laten vastrijden of wie of wat je werkelijk in je groei kan ondersteunen.

martin appelo

Afdrukken

Search Offcanvas